‘t Is al laat hè, vergeef me

Op dit moment is het half twee ’s nachts en zit ik rustig met mijn laptopje bij de hand onder de lakens. Vroeger probeerde ik ook wel eens te computeren in bed maar zo praktisch was dat eigenlijk allemaal niet. Ik ben naar Blondie aan het luisteren en ik heb geen zin om ingewikkelde, intertekstuele of literair verantwoorde lappen tekst te produceren die dan ook nog eens boeiend zijn om te lezen dus ik vind dat het tijd is voor een beetje small talk.

Vandaag ben ik bijvoorbeeld naar de tandarts geweest! En 16 september heb ik weer een afspraak (wat dan al 3 tandartsbezoeken maakt in 1 maand), deze keer om afdrukjes te maken van mijn gebit die dan moeten dienen als vormpjes om bleeching-spul in te doen en mee te slapen. En kijk, er zijn nu vast mensen die denken “oh, pretentieus poppemieke” maar ik kan je vertellen dat ik geboren ben in een familie waar schaarste aan tandglazuur heerst en ik kan je ook vertellen dat die schaarste een (gezonde, weliswaar) permanente verkleuring van de tanden tot gevolg heeft. Dus er zit niet veel anders op dan te bleechen. En als ik even mag doen zoals die madammen in make-over reality series: OMGOSH I’VE BEEN WAITING FOR THIS FOR LIKE TEN YEARS NOW. Ja. Ik moest wachten tot mijn tandwortels volgroeid waren en - lucky me - dat proces was bij mij op mijn zeventiende al afgerond. Oprechte tandartsen raden aan er later mee te beginnen, maar ik heb gelukkig nu al groen licht gekregen. Dus ja, op dit moment ben ik toch redelijk opgelucht!

Op 27 september geef ik een kleine verjaardagsbarbecue (of gourmet, in case of bad weather). Ondertussen zijn er 14 mensen uitgenodigd en Gwendolyn zou Gwendolyn niet zijn mocht ze niet nu al zitten uitzoeken wat voor hapjes en dessertjes ze in mekaar zal prullen. Ik hoop dat hier niet al te veel anti Martha activisten aanwezig zijn want ik moet eerlijk toegeven dat ik al veel aan Martha Stewart’s website gehad heb. Eerst op gebied van naaifrutsels, nu op gebied van nacho’s, dessertjes en cocktails.

Over naaifrutsels gesproken, ik heb mijn eerste drie dingetjes verkocht en twee daarvan zijn gisteren verzonden en vandaag al aangekomen! Vandaag deed ik een poging tot het maken van een kussentje in de vorm van een katje, maar toen ik bedacht dat ik niet over vulmateriaal beschik, ik ook niet weet wat ik in godsnaam daarin kan stuffen en ik geen zin heb om het probleem in kwestie op te lossen, heb ik de boel maar aan de kant gezwierd, voor even. Ik ben de verre tante die me zes jaar geleden een naaimachine cadeau deed op dit moment wel ongelofelijk dankbaar. Deze week kwam ze langs met een cadeau voor mijn achttiende verjaardag, een binnenhuisbarbecue, en ik denk dat ik nu al kan vertellen dat ik binnen zes jaar, zo rond mijn vierentwintigste, een vrij grote passie voor geroosterde voedingswaren zal ontwikkelen. Spannend!

Ik kwam er net achter dat de Flickr badge op mijn about-pagina ineens van de ene dag op de andere naar de wip is en het irritante is dat ik het niet kan fixen. Ik heb al vanalles geprobeerd, maar helaas. Ik kwam er ook achter dat ik na al die tijd mijn lay-out nog steeds niet beu ben. Ik heb het gevoel alsof alles na al die jaren ein-de-lijk settled is, alsof ik na al die tijd eindelijk heb gevonden wat ik wou en alsof er nu belangrijkere dingen zijn om me zorgen over te maken. Alsof ik het gevoel heb dat ik uit mijn trial-fase heen ben. Wat die ook mag zijn en hoe belachelijk het ook mag klinken. Small talk voor iets! We hebben trouwens nog steeds wat te vieren, ik vermeldde het een aantal posts geleden al toen ik net terug thuis was na Pukkelpop, maar ik ben het nog niet vergeten. In feite kan iedereen die al een tijdje meeleest het wellicht al raden, maar dat deert me niet echt.

Misschien is het geen slecht idee om hier op te houden met mijn random geklets, mijn laptop aan de kant te schuiven en te gaan slapen. Morgen nog een dag!

(That built-in flash scared the hell out of me!)

En ik kan niet wachten tot ik de volledige CS3 heb, really! Nu nog een naampje bedenken voor dit kleintje. Suggesties?

(Ik heb natuurlijk nog geen beeldbewerkingssoftware hier dus Flickr and Wordpress resizing moeten maar volstaan.) (Alsof dat iemand kan schelen, maar goed. )

Gewoon wat stofjes over een canvas (waar normale mensen op schilderen, maar oké) gespannen, fabric button gemaakt en erop genaaid, en op een klein halfuurtje was hij af! Waarschijnlijk maak ik nog een grotere voor boven mijn bureau, maar dat zien we dan wel weer.

Ik heb gisteren ook enkele dingetjes gemaakt om eventueel te verkopen op Etsy en zodra ik er wat meer heb ga ik labeltjes maken enzovoort en een shopje openen. Moet alleen nog even over de prijs nadenken, kwestie dat ik van de opbrengst nieuwe stofjes en accessoires kan kopen en nog wat voor mezelf overhoud.

2. Ik ben iemand die later een kingsize bed zal nodig hebben en dan niét alleen vanwege de luxe die ervan af stroomt. Ik schijn alle plaats ingenomen te hebben, net zoals Zijn dekentje en kussentje waardoor Hij niet alleen de slaap niet kon vatten, maar het ook nog eens ijskoud had. En Hij wou me niet wakker maken want Hij zei dat ik zo mooi aan het slapen was. Awww!

3. Ik ben ook blijkbaar iemand die overal en in welke omstandigheden dan ook heel makkelijk de slaap kan vatten. Zo waren we een nachtelijk spelletje aan het spelen (oh, het is zó niet wat jullie denken) en terwijl Hij wachtte op enige respons was ik ondertussen in slaap gevallen.

4. Ik kan beperkte tijd leven zonder te douchen, zolang ik maar elke morgen mijn haar kan wassen. Zelfs met mannenshampoo want dat was de afgelopen dagen volledig het geval.

5. Ik kan me ongelofelijk irritant gedragen. En eigenlijk besef ik dat op het moment zelf ook helemaal, maar ik kan mezelf gewoon niet dwingen te stoppen met zeuren en boos kijken en al weet ik dat de wereld niet zal vergaan, toch blijf ik de dramaqueen uithangen.

6. Ik hou van sojascheuten! Ik heb vermoedelijk nog nooit in m’n leven zoveel sojascheuten gegeten als afgelopen donderdag en ze kunnen wat mij betreft naast zeewier op mijn beruchte O-lijstje. (Onsmakelijk Ogende Overheerlijke Ontdekkingen)

7. Ik ben niet zo’n alcohol-persoontje. Ik kan er best goed tegen en ik heb er ook niets op tegen, maar ik heb er niet erg veel behoefte aan.

Het eerste is eigenlijk mislukt, maar over bepaalde elementen ben ik toch redelijk tevreden. Het probleem is echter dat één zijde nogal scheef genaaid is en dat het net een paar millimeter te klein is voor wat het bedoeld is. Misschien kan ik het nog openhalen om de boel te fixen en opzoek gaan naar een notitieboekje dat wél past.

Over het volgende dingetje ben ik heel tevreden. Het is op maat gemaakt om een standaard HEMA agenda te bevatten (met langs elke zijde ongeveer 1cm over) en hoewel de zijde-lintjes er op foto niet helemaal bij passen vind ik hem in ‘t echt heel geslaagd!

Als laatste voor vandaag alweer een agendacover (mocht je je afvragen wat ik met zoveel agendacovers moet: ik heb plannen voor een projectje dat begint met een e en eindigt op tsy) die oorspronkelijk foute afmetingen had maar bij nader opzoekwerk perfect zou moeten passen voor een standaard 13-21 Moleskine notebook. Ik ga er deze week eentje kopen om uit te testen!

Lijkt me genoeg voor vandaag. Ik heb ook nog een idee om een klein canvasje te beschilderen met iets dat ik gisteren uitgeschetst heb, maar ik heb geen idee wanneer ik eraan begin. Misschien straks, want ik heb toch niet zoveel om handen nu. Ciao!

Nog voor twaalf uur en het einde van Pukkelpop keerden we terug naar de camping want Hij (oh, vergoddelijking!) voelde zich niet helemaal goed en toen we daar aankwamen was een vriendin van me aan het overgeven dat het geen naam had. (Wie drinkt dan ook een halve liter rum op een paar minuten? ) Omdat de rest nog naar Soulwax wilde kijken besloten we bij haar te blijven en een oogje in het zeil te houden, en wat eerst zeer eenvoudig leek werd eerder een zware opgave.

Want er was ijsbeerman: een zwaar aangeschoten Limburger met een ijsbeermuts op zijn hoofd die opzoek was naar de tent waarover hij eigenlijk niet beschikte. Op één of andere nsfw-manier belandde hij bij haar in de tent en begonnen ze zomaar uit het niets een hip gesprek te voeren. Op zich allemaal vrij onschuldig, maar er was één probleem: wij wilden slapen en we durfden de ijsbeerman niet zomaar bij haar achter laten want wie weet wat er allemaal zou kunnen gebeuren. En ijsbeerman was niet echt van plan om ons te verlaten. We hebben gesleurd, zijn broek naar beneden getrokken, zijn gsm afgenomen en random mensen opgebeld om hen te vertellen dat hij halfnaakt bij een vriendin in de tent lag en achteraf te vernemen dat de helft van die mensen hem helemaal niet kennen. (Dit trouwens allemaal na middernacht!) Uiteindelijk wist hij het dan toch af te trappen en achteraf gezien was onze Weg Met De Ijsbeer Missie eigenlijk een nutteloze zaak want ze wist hem even later weer op te vissen bij de toiletten. Toen ik rond 5u ’s morgens wakker werd zat hij dan ook weer vrolijk in haar tent. Fail.

Anyway, toen vrijwel iedereen tegen half zes wakker was (al dan niet doorgetrokken) kwam iemand op het idee om meteen onze tent af te breken en alles in te pakken om vervolgens de eerste trein naar huis te nemen. Meesterlijk plan, ware het niet dat iedereen vervolgens tussen twee treincompartimenten in slaap viel, al dan niet met zijn/haar hoofd tegen de treindeur. Bewijsmateriaal — helaas — beschikbaar.

Nu heb ik dus zo’n zeven uur aan kleine slaapjes achter de rug en aangezien ik me op dit moment vrijwel helemaal uitgeslapen voel vrees ik dat mijn bioritme de komende nacht nog niet meteen een goed vooruitzicht heeft. Gelukkig heb ik toch veel televisieloze tijd in te halen dus ik vermoed dat ik mijn avond wel kan opvullen.

Hierop volgend komt nog een blogpost en een paar dagen geleden hadden we trouwens wat te vieren, dus ik weet morgen alleszins weer waarover te schrijven.

P.S.: ik heb zo’n klein vermoeden dat meneer de ijsbeerman deze blogpost binnenkort te lezen krijgt dus ik verwacht vanzelfsprekend een uiterst interessante comment.

Ik ben nooit iemand geweest die elke dag honderden feeds doorneemt en elke blogpost ook daadwerkelijk leest — respect voor zij die dat wel doen — maar door de jaren heen heb ik toch een lijstje van blogs met me meegenomen die altijd zijn blijven hangen. Een goed weblog is er eentje dat me kan inspireren, infecteren, overtuigen van zijn/haar inhoud en met een beetje geluk ben ik zodanig aangestoken dat ik bereid ben om in één ruk het volledige blogarchief door te nemen.

Nikita was het eerste slachtoffer van mijn “ik moet en zal alles gelezen hebben” woede. Ik herinner me nog goed dat dit gebeurde tijdens één of andere examenperiode en dat ik mezelf elke avond voor het slapengaan toeliet twee maanden uit haar blog-archief te lezen.

Kathleen was als tweede aan de beurt. Kleintje.be heb ik indertijd in twee etappes helemaal doorgenomen en ik lees haar blogpostjes op Verbeelding.org al sinds het begin. (En ik weet dat er nog een hele reeks aan vooraf ging, maar ik behoor waarschijnlijk net tot een andere internetgeneratie. ) Bovendien heeft Kathleen me geïnspireerd en aangestoken met haar naaiwerkjes waardoor ik mijn naaimachientje weer eens uit de kast heb genomen en daar heb ik tot nu toe nog geen seconde spijt van gehad!

Failblog zal waarschijnlijk de uitschieter in dit lijstje zijn maar jezus maria jozef, ik heb al een behoorlijk deel van het wellicht exponentieel groeiende archief doornomen en ik zweer dat dit beter is dan alle internethumor samen. (Behalve lolcats. Iedereen heeft recht op een dagelijkse portie lolcats.)

Creature Comforts is ook zo’n blogje dat me altijd weet te inspireren en nog niet zo lang geleden heb ik me ook verdiept in de wondere werelden der Creature Comforts archieven. Het kostte me misschien amper twee uurtjes om me erdoor te wringen (wegens de grote hoeveelheid afbeeldingen) maar het was de moeite meer dan waard!

Dooce is misschien ook een uitschieter in dit lijstje, maar dan eerder omdat ik haar blog nog niet zo héél lang lees en ik me erbij neergelegd heb dat haar blogarchief misschien een beetje teveel van het goede is. In tegenstelling tot Lilith hou ik vooral van het Daily Style onderdeel en deze dame heeft een ongelofelijk vernufte schrijfstijl die — mark my words — niemand kan evenaren.

Als laatste — ik besef dat ik maar zes blogs heb opgenoemd, maar ik vind het ongelofelijk moeilijk om een zevende te noemen die ik tot de positie van bloggod(dess) kan verheven — een meisje dat van de ene op de andere dag van het internet bleek te verdwijnen. Het enige wat ik kan vinden is haar Flickr en dat vind ik ongelofelijk jammer. Om haar blog in één zin samen te vatten: ze maakte me altijd aan het lachen. Altijd. Zelfs op de vervelende manier waarop ze haar dagen beschreef maakte ze me aan het lachen.

Misschien is het een strak plan om toch maar eens mijn bedje in te waggelen want morgen staat er weer vanalles op het programma, waaronder naaien en een fotoshootnamiddag. Iedereen die dit blogstokje wil overnemen: feel free! Ik ben altijd heel benieuwd naar blogs die ik nog niet ken.

Als resultaat van een standaard HEMA-agenda, een mini notitieboekje en gloednieuw bestelde stofjes.

Meestal geloof ik niet echt in liefde die voor bijna honderd procent via het internet tot stand kwam, maar als je hun verhaal leest lijkt 4500 kilometer ineens honderd procent bijzaak. Heel veel filmpjes, telefoongesprekken en e-mails hebben hen bij elkaar gebracht en het “Compilation Sunday” leverde ook enkele adembenemende resultaten op.

En dan, ontmoeten ze elkaar voor het allereerst.

Soooooooo I went to meet Aaron at the airport this morning at 10am - I was so jittery with excitement I couldn’t stop jitterbugging about, and finally after the entireity of his flight had emptied and he had STILL not arrived, I started to get worried. It was only then that an old lady approached me and asked if I was Rosie Hardy. “Shit here we go, I’ve been duped” was my first thought. Then she explained she had sat next to him on the flight, that he was an amazing person and that we would have an incredible time. Aaron didn’t even give her a description of me - she said she just could tell it was me he’d be meeting!!! She also said that due to his copious amounts of luggage and bizzare tales of why he was coming to England, customs had captured him and were strip searching him as we spoke. By this time, Aaron had snuck up behind me and scared the living daylights out of me, but he picked me up and spun me round and everything was perfect. He is now feeding me blue jelly beans.

© rosiehardy

Breathtaking.

Ongeveer twee weken hebben ze samen doorgebracht en echt, als je eens hun verhaaltjes begint te lezen dan wíl je gewoon verder gaan en helemaal wegsmelten.

Everything is so amazing, meeting Rosie in person is so much more amazing than I could ever have imagined. I knew we got along really well on the phone and through videos we sent back and forth, but I was not prepared for how amazingly awesome being around each other is. You want to talk about finishing each others sentences! We have been around each other for two days now, and it already feels like a lifetime. Woah. I sit here and type while she is in the other room getting ready, and I am sure she knows exactly what I am writing.

© aknacer

And another deep breath.

Het is niet mijn normale doen, maar ik wens hen echt het allerbeste toe! En op dit moment ben ik heel gelukkig te beseffen dat my love altijd redelijk dicht in de buurt is en dat ik hem kan zien zoveel ik wil. Hartje.

In Bellewaerde Park. En het was LEUK! Doordat de kindjes van mijn zus mee waren hadden we een uitgesproken excuus om op alle kleine fijne attracties te gaan en verder was ik er samen met iemand die het allemaal perfect maakte.